اولین گام در مسیر تحقق تمدن الهی- اسلامی
اولین گامی که در این راستا باید برداشته شود ایجاد خودباوری در امت اسلامی است. خودباوری، در مقابل مسیری است که دشمنان برای منحل کردن تمدن دینی در تمدن مادی خودش، پی گرفته اند و آن، «تحقیر»، «فریفتگی» و «انحلال» امت اسلامی در درون تمدن و امت مادی است. هرگاه این دوگام برداشته شد، یعنی ملتی احساس حقارت کرده و ارزشهای خود را در مقابل ارزشهای بیگانه از دست دهد و به جای محور قرار گرفتن ارزشهای خویش، ارزشهای دیگران در نگاه او جلوه نماید، به تدریج، هویت و کرامت آن ملت و امت از کف خواهد رفت.
نقطه محوری از دست رفتن احساس کرامت و هویت آن است که ارزشهایی را که یک جامعهای دنبال میکند و به آنها پایبند است و آنها را جزو مقاصد عالی خود میداند در نگاه یک ملت تحقیر شود.
در این خصوص، انسانها و جوامع هم متفاوت هستند. بعضی به سرعت در مقابل کوچکترین محصول، احساس حقارت میکنند. برخی در مقابل نظم ظاهری غرب احساس حقارت میکنند؛ همین که مثلاً نظم خیابانی آنها را در رفتوآمد و ارتباطاتشان میبینند یا نظم را در مظاهر اجتماعی مشاهده میکنند حقارت آنها را فرا میگیرد؛ برخی هم در مقابل نظم تکنولوژی و در برابر گستره علمی آنها خود را حقیر میبینند.
اگر ما بخواهیم در مقابل آن جامعه آرمانی که تمدن مادی پیشروی بشر قرار داده است، افقی جدید بگشاییم باید خوباور باشیم. ایجاد خودباوری، در مقابل تحقیر که سرآغاز فریفتگی، و فریفتگی نیز مقدمه منحل شدن یک هویت در درون یک هویت دیگر است، قرار دارد و نقطه آغاز حرکت به سمت تعالی است.
خودباوری به مفهوم اتکا به نفسانیات نیست، بلکه برعکس، ما خودباوری را به معنی احساس هویت بر محور ارزشها میدانیم.
انقلاب اسلامی یک جوشش مجدد بر محور حرکت انبیای الهی است که در آن هویت جامعه اسلامی از نو به او برگردانده شده است.